ج - آيهء 38 سورهء يونس : أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( آيا كافران گويند قرآن را محمّد صلّى اللّه عليه و آله بافته ؟ بگو به آنان اگر راست ميگوئيد يك سوره مانند آن بياوريد و از هر كس غير از خدا نيز مدد خواهيد ) . د - آيهء 34 سورهء طور : فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ ( اگر راست ميگويند كه قرآن وحى الهى نيست پس سخن و كلامى مانند آن بياورند ) . حقا ادعائى است عجيب و معجزى عجيب‌تر كه بيانى مركب از كلمات باشد و در طول قرون متمادى كسى قدرت تقليد آن نيابد و مردم سخندان و فصيح البيان كه رموز سخن و هنر تركيب كلمات ، نيك دانند از تقليد آن ناتوان مانند - مولوى رومى چه نيكو سروده است : گفت اگر آسان نمايد اين به تو * اين چنين آسان يكى سوره بگو جنيان و انسيان و اهل كار * گو يكى آيت از اين آسان بيار بنا بر اين يكى از جهات معجزه بودن قرآن ، اعلى مرتبهء فصاحت و بلاغت آنست كه فوق قدرت بشر و افكار متفكران است بقسمى كه اگر يك آيه از آيات قرآن در ميان گفتار ديگران واقع شود مانند ستارهء درخشانى در شب تاريك ميدرخشد و فرط فصاحت آن ، دليل بر صحت نبوت و معجزهء باقيهء پيامبر اسلام است كه تا قيامت باقى خواهد ماند و كسى قادر بآوردن نظير آيات قرآن نميباشد و تقليد كردن شيوهء آن ناممكن و طبع آدميان از ابداع نظير آن ناتوان است و از ابتداى شروع نزول قرآن تاكنون هيچيك از افراد بشر اعم از مسلمان و غير مسلمان نتوانسته عباراتى بسياق ده كلمهء آن انشاء كند چنان كه تمام فصحا و مردم سخن سنج عرب و سخن پردازان و گويندگان نامدار در زمان رسول اكرم و بعد از آنحضرت در مقام معارضه و مقابلهء به مثل با اين كتاب آسمانى بر آمدند و سرانجام با شكست و ناكامى روبرو شدند و بعجز و ناتوانى خود اقرار كردند از جمله هفت نفر از شعراى عرب مانند امرؤ القيس -